Summer in Japan: rice fields and beer

Pagkatapos ng ilang linggong ulan ay summer na naman.

Ano ba ang scenery ng summer sa Japan? Camping sa tabi ng ilog… ligo sa beach… huni ng kuliglig… tunog ng wind chime… hanabi sa gabi…

At siyempre, ang berdeng-berdeng palayan.

Summer rice fields and Mount Tsukuba

Summer rice fields with Mount Tsukuba in the background.

Kapag nakikita ko ang malawak na palayan sa summer ay naaalala ko ang mga palayan sa aking kilalakihang maliit na bayan sa Pilipinas.

Kung pagkain at inumin naman ay: pakwan… kakigori… malamig na ocha–green o brown (parang hindi yata tama ang malamig na Coke)…

At siyempre, beer.

Bihira lang akong uminom ng beer (at konti lang), kaya “totoong beer” ang binibili ko at hindi yung mas murang happoshu (hindi maganda ang lasa).

Ang karamihang binibili ko na beer ay ang Kirin Heartland. Emerald green na bote, korteng diamond na logo, simpleng design, masarap ang lasa.

Pero kamakailan ay bumibili din ako nitong Hitachino Nest Beer, gawa ng Kiuchi Brewery sa Ibaraki Prefecture.

Nakasulat sa label ng iniinom kong Pale Ale:

A Pale ale which has a rich malt flavor exquisitely balanced with floral notes and bitterness of high quality aroma hops.

“Floral notes.”

Kung umiinom ka dahil gusto mo ang lasa ng beer at hindi para malasing lang, ok itong Nest Beer, medyo mahal nga lang (halos doble ng presyo ng Asahi Super Dry).

Hitachino Nest Beer Pale Ale

Hitachino Nest Beer Pale Ale

Sa pinupuntahan kong maliit na grocery shop ay Pale Ale, White Ale at Weizen lang ang meron. Pero mukhang magandang tikman ang iba pa nilang beer na kagaya ng Espresso Stout (“Please enjoy the balance of its rich taste and coffee flavor”) at Extra High (XH) (“Please enjoy the rich taste, developed by a long maturation period”).

Goya chanpuru: sauteed bitter gourd with tofu

Goya chanpuru

Summer na naman, kaya mura ang ampalaya, kaya mapapaluto ka ng goya chanpuru. Okinawan version ito ng ating ginisang ampalaya: bukod sa usual na hinahalo natin na kamatis, itlog at karneng baboy, ay may tofu.

Ang ampalaya na pamilyar sa mga Southeast Asians ay maaring dumating sa sinaunang Ryukyu Kingdom (ang Okinawa sa kasalukuyang panahon) noong 14th hanggang 16th century mula sa Malay archipelago. Ang chanpuru na ang ibig sabihin ay “something mixed” ay mula daw sa “campur” na salitang Malay na magkatulad ang ibig sabihin.

Goya chanpuru from bitter gourd, pork, tofu, tomatoes

Kapag summer ay madaling magtanim ng amplaya at karaniwang pinapatubo ito sa mga school at bahay para pangtabing ng mga bintana mula sa mainit na araw. Kaya kapag summer sa Japan ay madaling humanap ng ampalaya, bigay man o bili.

Itong ginawa kong goya chanpuru ay nilagyan ko ng oyster sauce (at nalimutan kong igisa sa bawang at sibuyas).

(Ang pormal na pagsulat ay gōyā chanpurū (mahabang o, a, at u) pero karaniwang sinusulat din nang gōya chanpuru. Ang ampalaya sa Nihongo ay tsurureishi, pero karaniwang nigauri (bitter gourd) o gōyā.)

How to get a gun in Japan

Paminsan-minsan, kung mapapadaan ka sa medyo probisyang lugar ng Japan, may mapapansin kang mga Gun-Hunting Prohibited Area na sign.

Gun-Hunting Prohibited Area sign

Para sa mga taong nasanay na na hindi makakita ng baril sa Japan (bawal humawak ng baril pati mga security guard), baka nakakabiglang malaman na pwedeng makakuha ng baril sa Japan.

Pero ang proseso ay napakakumplikado, hindi siguro magandang investment ng oras at pera, puwera na lang kung gusto mong kumain ng sarili mong huli na baboy damo o wild duck.

Ayon sa New York Times, ito ang proseso ng pagkuha ng lisensya ng baril sa Japan.

  1. Join a hunting or shooting club.
  2. Take a firearm class and pass a written exam, which is held up to three times a year.
  3. Get a doctor’s note saying you are mentally fit and do not have a history of drug abuse.
  4. Apply for a permit to take firing training, which may take up to a month.
  5. Describe in a police interview why you need a gun.
  6. Pass a review of your criminal history, gun possession record, employment, involvement with organized crime groups, personal debt and relationships with friends, family and neighbors.
  7. Apply for a gunpowder permit.
  8. Take a one-day training class and pass a firing test.
  9. Obtain a certificate from a gun dealer describing the gun you want.
  10. Buy a gun safe and an ammunition locker that meet safety regulations.
  11. Allow the police to inspect your gun storage.
  12. Pass an additional background review.
  13. Buy a gun.

Dahil sa ganitong estriktong proseso ng pagkuha ng baril na bunga ng Firearm and Sword Possession Control Law (“No one shall possess a firearm or firearms or a sword or swords."), halos walang namamatay dahil sa baril sa Japan.

Needless to say, hindi ka rin puwedeng maglakad-lakad sa publiko nang may sukbit na katana.

A visit to an elementary school classroom

Shoes in school entrance in Japan

Wala akong dalang pampalit na sapatos o slippers kaya naglakad ako sa corridor nang nakamedyas lang.

Randoseru, melodica and recorder

Sa classroom ay may usual na randoseru, melodica at recorder ng mga bata. Dati ay puro itim (lalaki) at pula (babae) lang ang mga randoseru; ngayon may iba’t-ibang kulay na.

Books on classroom shelf in Japan

Selection ng ba’t-ibang libro sa shelves ng classroom.

  • なぜなに大語源 (The Why-What Big Book of Word Origins)
  • 校庭にうかんだ墓地 (Graveyard That Rose on the School Grounds)
  • ルドルフとイッパイアッテナ (Rudolf and Ippaiattena)
  • 忍たま乱太郎 (Nintama Rantaro)
  • 七人のいろいろな魔法使い (The Seven Different Wizards)
  • ドラキュラのむすこ (Dracula’s Son)
  • なつのあくび (Summer’s Yawn)
  • 大草原の小さな家 (Little House on the Prairie)
  • エルマーとりゅう (Elmer and the Dragon)
  • エルキュール・ポワロ (Hercule Poirot)
  • チョッちゃん物語 (Chocchan’s Story)
  • 危険なオーディション (Dangerous Audition)
  • スウィート・メモリーズ (Sweet Memories)
  • 心は高原に (My Heart’s in the Highlands)

Noong una nag-aalangan akong kumuha ng pictures habang nagka-klase pero naisip ko bakit hindi? basta hindi ko ipo-post sa Internet. Sensitive ang mga Hapon tungkol sa pagpopost sa Internet ng mga pictures at video na nakikita ang mukha o kahit na anong personal information.

Kaya siguro hindi masyadong popular sa Japan ang Facebook dahil sa mas private ang mga Hapon at estrikto ang pagpopost ng mga ganito sa Internet, hindi kagaya ng mga Pilipino na kung minsan kahit na baby pa lang ay may Facebook account na.

Bicycling in Totoro country

T intersection with mirror

Puro ulan nitong mga nakaraang araw kaya nang nagkaroon ng kaunting oras sa weekend na tumila ang ulan ay nag-bisikleta ulit kami sa paligid. Ngayon ay medyo malayo ang nabisikleta namin, isang lugar na hindi pa namin napupuntahan, sa tabi ng mga palayan.

Reeds in a rice field

Ito ang rainy season bago mag-summer sa Japan at saturated ang green sa buong paligid.

Parang hawig sa landscape ng Tonari no Totoro.

May sinabi si Phillip E. Wegner sa kanyang review ng Tonari no Totoro tungkol sa satoyama, ang setting ng pelikula:

According to another more recent definition, satoyama includes not only mixed community forests, but also the entire landscape necessary for agricultural activity. Thus, according to this definition, satoyama consists of a mosaic of mixed forests, rice paddy fields, dry rice fields, grasslands, streams, ponds, and reservoirs for irrigation. In this system, each habitat is considered essential for the agricultural economy. Grasslands were maintained to feed horses and cattle, which were then used as sources of power in agricultural activities. Streams, ponds, and reservoirs were managed to adjust water levels in the paddy fields and to supply fish to eat. (Kobori and Primack 308)

It is this sense of a total integration with the land, a blurring of the lines between nature and culture, and a collective stewardship of these commons that is a central aspect of the film’s larger vision as well. Crucially, without landscape, there can be no possibility of an environmental politics isolated from other social and cultural concerns. (However, in our non-utopian world the film served as the inspiration for efforts to preserve satoyama in the Sayama Hills region, giving rise in April 1990 to the National Trust of Totoro no Furusato [homeland of Totoro].)

🌳🌳🌳

Biking down a country road in Japan

Isa sa mga magandang bagay sa pagbibisikleta ay madaling makadiskubre ng mga lugar na hindi napupuntahan o nahihintuan kapag nakakotse.

Kagaya nitong tindahan ng mga locally made na gulay at pagkain at halaman.

May mga water lily (renkon) sa tabi at mga cactus at iba’t-ibang tropical plants na kagaya nitong pitcher plant sa loob.

Landscape with water lilies Different kinds of cacti Pitcher plants

Pauwi ay sa mga palayan din kami ulit dumaan, makulimlim pa rin ang langit at kailangan makauwi bago umulan ulit.

Violet flowers near rice fields

Pero may nadanaan kaming Buddhist temple sa tabi ng sementeryo kaya huminto mula kami para tumingin sa paligid.

Statue in Buddhist temple

Maliit lang ang temple na ito at walang tao (kagaya ng maraming mga temple na ganito). Tahimik–at malamok dahil summer, kaya umalis kaagad kami pagkatapos kumuha ng mga picture.

Rice fields framed by trees and stone lanterns

Weekend early-morning bicycling

Walang tatalo sa pagbibisikleta para sa pag-explore ang lugar sa paligid ng tirahan. 5x na mas mabilis sa paglalakad, pero maaring huminto halos kahit saan para tignan ang paligid o kumuha ng picture.

Isa din ito sa mga safe na gawin sa panahon ngayon ng Covid, huwag lang kalimutan ang mask kung sakaling papasok sa mga kombini para bumili ng inumin at pagkain.

Dahil madaling huminto ay maraming bagay ang mapapansin (at makukuhanan ng picture), kagaya nitong coffee shop sign sa tabi ng daan. Hindi pa daw bukas.

Coffee at 2nd floor sign

Gate valve sa daan na may logo ng Tsuchiura, Ibaraki Prefecture.

Tsuchiura gate valve

Ito naman ay recyclablable garbage na nakaayos sa daan.

Recyclable garbage in Arakawaoki, Tsuchiura

Sabado pala ang tapunan ng bote, can at PET bottles sa lugar na ito, at may designated na lugar kung saan ilalagay ang mga recyclable garbage, hindi lang sa ordinaryong tapunan ng mga burnable na busura. Pati mga bote ay nakahiwalay sa clear, kulay brown at kulay green. Magaling.

Meron ding basurang hindi kinuha ng garbage collector dahil hindi nakalagay sa tamang plastik.

Garbage not collected

Masisikip ang daan sa lugar na ito kaya tamang-tama ang bisikleta. 6:40 pa lang ng umaga kaya hindi pa mainit. Maraming mga salamin para madaling makita ng mga sasakyan kung may parating na tao o sasakyan.

Street clock and traffic mirror in Arakawaoki, Tsuchiura

Maraming pulang post box na makikita sa iba’t-ibang lugar sa Japan. Sa panahon ngayon ng Internet at instant communication ay bumaba na ang paggamit ng mga post box pero magandang isipin na regular at efficient pa rin ang pagkolekta at pag-deliver ng sulat.

Red post box and Gios bicycle in Arakawaoki, Tsuchiura

Dito sa isang bahay ay maraming bonsai at naalala ko itong tanong sa Reddit kung normal ang magbigay sa ibang tao ng bonsai para sa magpasalamat. Puwede siguro: “Salamat nang marami, ito para sa iyo, bonsai.”

Bonsai in a backyard in Arakawaoki, Tsuchiura

Dumating na ako sa riles ng tren sa may Arakawaoki Station. Papunta sa Fukushima ang kaliwa at Tokyo naman ang kanan.

Railroad tracks near Arakawaoki Station

Pagkatapos uminom ng kape, pauwi ay napadaan ako sa isang second-hand shop kung saan may mga kung ano-anong lumang-lumang abubot sa paligid.

Knick-knacks at second-hand store in Tsuchiura

May mga lumang libro sa labas na tig-20 yen ang isa. Madaming libro sa Japan (at nakasulat sa Nihongo, hindi English) at marami ding library at community center na may mga libro kaya mataas ang literacy rate sa bansa.

Old books outside a second-hand shop

Ito ang binili ko: Diary of a Young Girl ni Anne Frank. Bumibili ako ng Nihongo version ng isang libro para puwede kong pagkumparahin ang English at Nihongo version. Pero mahilig din naman akong bumili ng libro na hindi ko naman binabasa.

Diary of a young girl by Anne Frank in Japanese

Taking out the trash in the morning

Egret and heron on the rice fields in Tsukuba, Ibaraki

Tagak at iba’t-ibang ibon sa palagay sa umaga sa Tsukuba, Ibaraki.

Kapag nilalabas ko ang basura sa umaga, tinitignan ko ang mga puting ibon sa bagong tanim na palayan (karamihan ay egret pero merong ding grey heron at ibang maliliit na ibon).

Iniisip kong ang main na pagkain nila ay mga palaka na maingay sa gabi pero tahimik sa umaga kapag nandito ang mga ibon na ito. Bukod sa palaka ay maliliit na insekto at crustacean.

Lately, hindi ko masyadong nakikita ang green pheasant na palaging pagala-gala sa paligid ng bahay tuwing umaga. Habang dumadami ang tao ay lalong lumiliit ang tirahan at hunting grounds ng mga ibon at maliliit na hayop.

Cleaning my Topre Realforce JustSystems Japanese keyboard

Isa sa mga kailangang gawin na hindi magawa-gawa ay ang paglilinis ng keyboard ko sa trabaho. Pero dahil sa corona, hindi makalabas masyado sa bahay kaya may oras sa mga ganitong gawain.

Ito ang paborito kong keyboard sa trabaho: Topre Realforce JustSystems Japanese-layout keyboard.

Topre Realforce JustSystems Japanese keyboard

Hindi kami makapili ng computer na gagamitin pero pinalitan ko ang keyboard ng nabili ko ilang taon na ang nakakaraan mula sa online store ng JustSystems. Simpleng puti at grey, at may ilang extra na pulang keys.

Very dirty Topre Realforce JustSystems keyboard

Madumi. Sa ilang taon na gamit ay malagkit na ang mga keys at puno na ng alikabok, buhok, maliliit na piraso ng pagkain, balat, at kung ano-ano pang dumi ang ilalim ng mga keys. Kailangan ito ng vacuum cleaner, basahan, cotton buds, at air blower.

Brushing keys of Topre Realforce JustSystems keyboard

Pagkatapos tanggalin ang mga keys ay puwede nang ibabad sa soap water at brashin ang dumi. Light brushing sa tubig na may sabon. Dahan-dahan para hindi mabura ang print sa mga keys.

Cleaned keys of Topre Realforce JustSystems keyboard

Malinis na! Kailangang patuyuin nang husto bago ikabit ulit sa keyboard. Kapansin-pansin ang maliit na Space key ng Japanese-layout keyboard kumpara sa English version.

Ngayon kailangang ibalik isa-isa ang mga ito. Pinalitan ko ang ilang keys ng pulang version na hindi ko pa nagagamit mula nang binili ko ang keyboard na ito. Ayan, puwede na ulit gamitin!

Red Enter and Shift keys of Topre Realforce JustSystems keyboard

Isa pang pagkakaiba ng Japanese-layout keyboard sa English version, bukod sa maliit na Space key, ay ang oversized na Enter key. Pinalitan ko din ang Shift key ng pula. Sa kaliwang side naman ay ang pulang Half/Full Character key at Tab key. Puwede na ulit gamitin!

Red Character Change and Tab key of Topre Realforce JustSystems keyboard

About Timog.org

Timog is a publicly accessible place where I put stuff for later reference, and to write about random topics, whenever I have the time.

There are topics about everyday aspects of life in Japan in the Guide section, para sa mga Pinoy na kadarating lang sa Japan (kagaya ng mga technical intern trainee).

Other sections are for experimentation and testing, and there will be broken links and unfinished parts where I have left things either intentionally or otherwise.

Technical stuff

I wanted to build a simple site in plain html files without the need for a CMS so I used a static site generator. Hugo is perfect for this purpose. All files are in Github and deployed using Netlify.

Static site generator Hugo
Theme Hugo Flex
File repository Github
Hosting Netlify
Markdown editors Notepad++, VSC

I originally made this site with the Docsy theme, but I finally moved to Hugo Flex for its simplicity: minimalist design, lightweight, no framework, no Javascript.

For editing markdown files, I use Notepad++ and Visual Studio Code, whichever is present on the machine I’m using. Although I feel N++ is faster than VSC, I find changing color themes in N++ harder than necessary so I find myself using VSC if I want a dark color theme and N++ for a light theme.

License and terms of use

All content (text, images and other media) in Timog.org is licensed under a Creative Commons Attribution ShareAlike license.

You may use them in your website as long as you provide a link to Timog.org on each page that our content is reused.

Torii in the morning mist

Ang torii ay isa sa mga natatanging tanawin sa Japan at karamihang nagpapahiwatig ng pasukan sa isang Shinto shrine. Ito ang naghihiwalay sa pangkaraniwan at sagrado, material at spiritual.

Irrigation controller as Torii

Karamihan ng mga barangay sa Japan ay may sari-sariling Shinto shrine at may ganitong torii sa harapan. Kung pupunta ang mga bata sa mga shrine na ganito ay iniiwan nila ang bisikleta sa labas ng torii, isang tanda ng respeto sa pagpasok sa shrine. Maari sigurong isipin na ang torii ay parang pintuan ng simbahan kumbaga.

Ang torii ay sinusulat nang 鳥居, “ibon” at “tirahan”, kaya maaring isipin na dapuan ng ibon ang mga ito (wala pa akong nakikitang ibon sa itaas ng torii).

Itong isang irrigation controller na piniktyuran ko sa isang mahamog na umaga ay parang torii ang hitsura, naghihiwalay ng material na mundo kung saan ako nakatayo at spiritual na lugar kung saan may parang ulap sa mga bukirin.